در طراحی ساختار محصولات پلاستیکی، ایجاد نقش برجسته یا نازک کردن پوسته برای ایجاد فضا برای اجزای ساختاری داخلی، یک روش بسیار رایج است. با این حال، ضخامت برجسته خاص است. نمی توان خودسرانه انجام داد. نازک شدن ناگهانی پوسته نه تنها می تواند باعث نقص ظاهری (مانند خطوط شاهد) شود، بلکه بر نتایج قالب گیری تزریقی نیز تأثیر منفی می گذارد. کنترل ابعاد و جزئیات نیازمند روش های خاصی است.
هنگام طراحی نقش برجسته در ساختار محصول، قانون یک-ضخامت دیوار سوم را به خاطر بسپارید. این کلید طراحی نقش برجسته است. به طور کلی، هنگام نازک کردن یک جزء ساختاری، می توان آن را به دو حالت طبقه بندی کرد: سطوح آرایشی و سطوح غیر{3}}زیبایی. جزئیات طراحی این دو را می توان جداگانه بررسی کرد.
اگر این یک سطح آرایشی محصول است، مانند پوسته بیرونی یک محصول که مستقیماً در معرض دید قرار می گیرد، ضخامت برجستگی نباید از یک-سوم ضخامت دیوار تجاوز کند. به عنوان مثال، اگر ضخامت دیواره محفظه محصول 1.0 میلی متر باشد، برجستگی می تواند حداکثر 0.3 میلی متر باشد. اگر تا 0.6 میلیمتر نازک شود، مواد باقیمانده خیلی نازک است، و این باعث میشود بعد از قالبگیری تزریقی، در معرض مشکلاتی مانند علائم سینک، شاتهای کوتاه و غیره قرار گیرد که مستقیماً بر زیبایی و کیفیت محصول تأثیر میگذارد.
الزامات برای سطوح غیر{0}}آرایشی بسیار ملایمتر است. برای مناطقی مانند داخل پوسته پشتی که کاربران معمولاً آن را نمی بینند، برجستگی می تواند تا دو سوم ضخامت دیواره باشد. هنوز هم از مثال ضخامت دیوار 1.0 میلی متری استفاده می کنیم، تسکین 0.6 میلی متر روی یک سطح غیر آرایشی کاملاً خوب است. حتی اگر بعد از تزریق لکههای قالبگیری خفیفی وجود داشته باشد، اهمیتی ندارد زیرا تنها زمانی که محصول جدا میشود قابل مشاهده است و بر تجربه کاربر تأثیری نمیگذارد.
بسیاری از طراحان در دام اشتباه گرفتن استانداردهای امدادی برای سطوح آرایشی و غیر{0}}زیبایی میافتند. یا سطح لوازم آرایشی را بیش از حد نازک می کنند و آثاری از خود به جای می گذارند، یا روی سطوح غیر آرایشی خیلی محافظه کار هستند و باعث می شوند که مواد خیلی ضخیم باقی بمانند که منجر به نقص قالب می شود.
پس از به خاطر سپردن قاطعانه اصل اصلی طراحی نقش برجسته، نکته مهم دیگری وجود دارد: مرحله ایجاد شده توسط نقش برجسته باید با فیله (گوشه گرد) یا پخ (انتقال زاویه دار) درمان شود. این مرحله بسیار مهم است. برخی از مهندسان ترجیح می دهند پس از تسکین یک گوشه تیز را ترک کنند. در طول قالبگیری تزریقی، هنگامی که مواد مذاب به گوشهای تیز برخورد میکند، باعث ضربه انعکاسی میشود، نه تنها خطوط جوش قابل مشاهده ایجاد میکند، بلکه به طور بالقوه باعث تمرکز تنش موضعی میشود که بر استحکام ساختاری محصول تأثیر میگذارد.
در طراحی عملی، توصیه می کنیم از یک انتقال پخ بزرگ در حدود 150 درجه استفاده کنید. ساده ترین روش این است که مستقیماً یک C-پخ اضافه کنید، به عنوان مثال، 0.3 میلی متر در یک طرف و 0.6 میلی متر از طرف دیگر، که در نتیجه زاویه تقریباً 153 درجه ایجاد می شود، که فقط نیاز را برآورده می کند. هدف از انجام این کار این است که اجازه دهید مواد مذاب به آرامی در امتداد پخ برای پر شدن آسان جریان یابد.
در واقع، فکر نکنید که طراحی برجسته پوسته بسیار ساده است. در کار واقعی، احتمال بروز مشکلات روی سطوح آرایشی محصولات نهایی بسیار زیاد است. در طراحی سازه، تسلط بر جزئیات کلید تضمین ثبات محصول است.
برای طراحی تسکین دهنده محصول، موارد اساسی که باید به خاطر بسپارید این است که از اصل ضخامت دیوار سوم به درستی استفاده کنید، روشهای انتقال مناسب را اجرا کنید و روشهای طراحی کارآمد را تسلط پیدا کنید. این می تواند از اکثریت قریب به اتفاق مشکلات جلوگیری کند. هنگام طراحی، بیشتر از منظر قالبگیری تزریقی فکر کنید و تمام جزئیات را به طور کامل در نظر بگیرید تا ساختارهای محصولی را ایجاد کنید که هم از نظر زیباییشناختی دلپذیر و هم کاربردی باشند.
